Samsung QE65Q74TA – test i recenzja „telewizora granicznego”

Zapraszamy do lektury kolejnego odcinka z cyklu recenzji najnowszych telewizorów marki Samsung na rok 2020. Tym razem kolej na QLED-a z drugiej od dołu serii Q7xT. To bardzo ważny model w gamie telewizorów koreańskiego producenta, bowiem pełni rolę modelu granicznego. A o co w tym chodzi oraz dlaczego jest on tak ważny, przeczytacie poniżej w mojej szczegółowej recenzji.

Samsung QE65Q74TA jest telewizorem LCD z ekranem o rozdzielczości 3840 na 2160. W trakcie testu pracował pod kontrolą oprogramowania w wersji 1115. Testowałem telewizor w sprzętowej wersji nr 1 (Version No. 01).

Design

Podobnie jak u wszystkich tańszych modeli, obudowę QE65Q74TA wykonano z tworzywa sztucznego. Ekran spoczywa na centralnej podstawie, składającej się z solidnej nogi oraz stopy w kształcie litery „T”. Jakość elementów oraz ich spasowanie można uznać za akceptowalne, chociaż w tej klasie aż prosi się o metal.

metalowy pilot telewizora samsung 65q74t

Na szczęście metalowy jest pilot. I to właśnie nim seria Q74T różni się od „zwyczajnej” Q70T (tej z plastikowym pilotem). Niby jest to drobna zmiana, ale wierzcie mi – sprawia dużą subiektywną różnicę w kontakcie z telewizorem. Mamy wrażenie obcowania z produktem niemalże luksusowym (co ciekawe, metalowego pilota mają też pokrewne serie Q75T i Q77T).

Szerokość bocznego obramowania ekranu wynosi 9 mm, a szerokość samej ramki – 3 mm. Z kolei szerokość podstawy to 84,3 cm.

Niestety, błyszczący przód stopy może odbijać światło lamp w stronę widza, ale zależy to oczywiście od rodzaju oświetlenia w danym pomieszczeniu. Przy centralnej lampie sufitowej w pomieszczeniu testowym było to jednak aż nazbyt widoczne. Co innego przy zgaszonym świetle.

Jakość obrazu Samsunga QE65Q74TA

Wyświetlacz

W telewizorze zastosowano wyświetlacz LCD typu VA. Jest to matryca oznaczona jako 65A1AU7RT, będąca najprawdopodobniej produktem Samsung Display.

układ pikseli matrycy Samsunga QE65Q74TA

Główną zaletą matryc typu VA jest kontrast – wyższy niż w matrycach typu IPS czy ADS.

Termogram pokazuje, że zastosowano podświetlenie krawędziowe, czego dowodem jest silna emisja ciepła od poziomego paska diod LED na dole ekranu.

obraz z kamery termowizyjnej, czyli sprawdzenie podświetlenia samsunga 65q74ta

Kolory

W fabrycznie domyślnym trybie standardowym błędy odwzorowania były wysokie (średnio 10,0).

Z kolei w znacznie lepszym trybie film, średni błąd odwzorowania testowej próbki kilkudziesięciu barw wyniósł 5,7.

Choć nie jest to ani najlepszy, ani najgorszy wynik, widać, że podświetlenie Dual LED nie daje tak dokładnej reprodukcji barw jak wcześniejsze rozwiązania. Wystarczy powiedzieć, że następny w gamie model z serii Q80T (czyli „oczko” wyższej od Q7XT) ma średni błąd reprodukcji barw niemal… dwa razy mniejszy.

Temperatura barwowa bieli w trybie film wyniosła 7496K, a więc była niemal 1000 kelwinów wyższa od normy. W subiektywnej ocenie ogólną reprodukcję barw na wprost ekranu w ustawieniach fabrycznych przez QE65Q74TA oceniam jednak pozytywnie, choć nie w pełni nasycone odcienie czerwieni mają jednak nieco zbyt małe nasycenie w stosunku do normy (co ciekawe, 100-procentowa czerwień jest nasycona dobrze).

Pod kątem w poziomie kolory lekko bledną i ciemnieją, co jest typowym zjawiskiem w konwencjonalnych matrycach typu VA.

Szeroka paleta barw

Pokrycie przestrzeni UHDA-P3 (CIExy) wyniosło 89%, co potwierdza możliwość wyświetlania poszerzonej palety barw w materiałach HDR. Mimo to od telewizora wyposażonego (podobno) w kropki kwantowe oczekiwałem jednak lepszego wyniku.

Błędy reprodukcji barw RGBCMY były jednak nieco wyższe niż w 55Q80T i 55Q64T.

Czerń i kontrast

Współczynnik kontrastu ANSI wyniósł 4822:1. To bardzo dobry wynik, który gwarantuje ciemną czerń do oglądania w warunkach kina domowego. Co ciekawe, QE65Q74TA nie gubił tak bardzo szczegółów w ciemnych partiach obrazu, jak to robił na przykład ubiegłoroczny 55Q70R. Brawo!

Mimo to opcję szczegóły cieni zalecam przestawić z „0” na „3”, bowiem poziom czerni jest niewłaściwie ustawiony. QE65Q74TA stosuje globalne przyciemnianie (frame dimming), ale niezbyt agresywnie i bez negatywnego wpływu na napisy. Wygasza też całkowicie podświetlenie, gdy dostaje pełnoekranową czerń.

Ciemne sceny wyglądały dobrze lub bardzo dobrze, co widać na zdjęciach poniżej, choć dało się też zauważyć, że pasy na dole i górze ekranu nie były tak ciemne jak np. w 55-calowym modelu z serii z wygaszaniem wielostrefowym (55Q80T).

Uwaga! Aby zobaczyć szczegóły, poniższe zdjęcia proszę oglądać w ciemnym pomieszczeniu i/lub przy dużej lub nawet maksymalnej jasności wyświetlacza.

I jeszcze jedna partia:

Jeśli chodzi o luminancję, to telewizor był wyraźnie jaśniejszy niż 55Q64T, bowiem w trybie pełnoekranowym zmierzyłem następujące wartości:

  • maksymalnie: 557 cd/m^2 (50/50),
  • domyślnie 254 cd/m^2 (32/50),
  • minimalnie: 19 cd/m^2 (0/50).

Zalecany poziom jasności do kina domowego SDR (ok. 120 cd/m^2) zapewnia ustawienie opcji jasność na 15/50.

HDR

W trybie HDR na planszy 10% maksymalna luminancja po trzech minutach pomiaru wyniosła 556 cd/m^2.

To ponad 50% więcej niż w 55Q64T, dzięki czemu podczas oglądania materiałów z szerokim zakresem dynamiki tonalnej nie tylko było czuć „zapach” (jak w 55Q64T), lecz także i „smak” HDR-u. A zatem, jeżeli ktoś myśli poważnie o treściach HDR, lecz nie chce wydawać fortuny na model flagowy, QE65Q74TA jest ze wszech miar godny polecenia. Mimo że (już tradycyjnie) telewizor ten rozjaśnia średnie szarości, ogólnie dobry HDR to jedna z głównych zalet Samsunga QE65Q74TA. Inną, nie mniej istotną, jest:

Odwzorowanie ruchu

W 2019 roku matryce klasy 120Hz mogliśmy znaleźć w telewizorach Samsunga już od serii RU8002. Niestety, w roku 2020 koreańscy planiści produktowi postanowili „wykastrować” serie telewizorów do Q6xT włącznie, co oznacza, że matryce klasy 120Hz znajdziemy dopiero od Q7xT. Można to łatwo poznać po pojawieniu się w menu nowej opcji redukcja rozmycia:

ustawienia wyrazistości obrazu Samsung QE65Q74TA

Czy miało to pozytywny wpływ na ostrość obrazów ruchomych? Bezdyskusyjnie! Ruchomy obraz jest mniej rozmyty, a rozdzielczość dynamiczna wyniosła aż 950 linii (na 1080 maksimum), co jest jednym najlepszych wyników na rynku. Brawo!

Upłynnianie ruchu działało identycznie jak w 55Q64T, 65TU8502 czy 55TU8502.

Jakość dźwięku

Samsunga QE65Q74TA wyposażono w dwa owalne przetworniki szerokopasmowe, umieszczone w dolnej części obudowy. Membrany, już tradycyjnie, promieniują dźwięk ku dołowi. Do dyspozycji są dwa fabryczne nastawy dźwięku: standardowy i wzmocnienie. Ten pierwszy (a tylko w nim dostępne są ustawienia korektora), ma nieco zbyt matowe i stłumione wysokie tony. Z kolei wzmocnienie, jak sama nazwa wskazuje, wzmacnia pewne zakresy pasma, tj. podbija górę i dół. Dzięki temu odebrałem go jako subiektywnie lepszy, bowiem tryb standardowy jest nieco wycofany, matowy i raczej mniej atrakcyjny. W trybie wzmocnionym brzmienie jest przyjemne i atrakcyjne, z dobrze zaznaczoną linią basu. Pomimo tego przy dużym poziomie wysterowania mocny syntetyczny bas staje się spięty i mniej atrakcyjny. Szkoda, że nadal brak trybów w rodzaju „muzyka”, czy „film”, które występowały kiedyś w telewizorach tej marki. Co ciekawe, brak też trybu dopasowujący się dźwięk, który występuje w niższych telewizorach Crystal UHD.

Przy omawianiu możliwości brzmieniowych warto też wspomnieć o aktywnym wzmacniaczu głosu (AVA). Funkcja ta nasłuchuje tego, co się dzieje w pomieszczeniu, a kiedy wykryje hałas, wówczas ze ścieżki dźwiękowej wybiera tony średnie, np. ludzki glos, po to, aby go wzmocnić. Nie wzmacnia całej ścieżki, lecz tylko ludzki głos, abyśmy lepiej słyszeli dialogi. Moim zdaniem AVA działa nieźle, choć czas jej reakcji mógłby być nieco krótszy.

Samsung QE65Q74TA na ścianie

Funkcje smart telewizora Samsung QE65Q74TA

Jak już wspomniałem, seria Q7xT jest serią graniczną, bowiem znajdziemy w niej kluczowe rozwiązania, które nie są dostępne w niższych seriach. I nie chodzi tu tylko o matryce klasy 120Hz czy jaśniejszy HDR, lecz także o funkcje czysto użytkowe. Jedną z nich jest bardziej rozbudowany tryb Ambient (o nazwie Ambient+), który ma nie tylko nowe motywy graficzne, lecz także dodatkową animację o nazwie Relaks.

Pozostałe nowości w systemie Tizen 2020 (jak zmieniony kształt ikon głównego interfejsu) opisałem pokrótce w teście modelu 55TU7102 i aby się nie powtarzać, tam też odsyłam wszystkich zainteresowanych. Obsługa plików multimedialnych przez QE65Q74TA jest identyczna pozostałych modeli.

złącza telewizora samsung 65q74ta

Złącza i interfejsy

  • HDMI – 4
  • USB – 2
  • Ethernet – 1
  • Optyczne – 1
  • Słuchawkowe – 0
  • Bluetooth – tak
  • Wi-Fi – tak

Specyfikacja sprzętowa

Parametry wg producenta:

  • rodzaj wyświetlacza – LCD
  • przekątna (cale) – 65
  • kształt wyświetlacza – płaski
  • maksymalna rozdzielczość – 3840×2160
  • tunery TV – DVB-C, DVB-S/S2, DVB-T/T2

Parametry zmierzone (ustawienia fabryczne)

  • kontrast ANSI(x:1) – 4822:1
  • średni błąd odwz. barw dE2000 (BT709) – 5,7
  • pokrycie przestrzeni UHDA-P3 (%) – 89
  • input lag (ms) – b.d. (niestety nie udało się zmierzyć – telewizor nie akceptował sygnału z generatora)

Warto zaznaczyć, że:

  • im wyższy współczynnik kontrastu, tym lepiej,
  • średni błąd odwzorowania barw poniżej 3,0 to bardzo dobry wynik, a jeśli wynosi poniżej 1,0 – świetny wynik; generalnie im mniej, tym lepiej,
  • im większe pokrycie przestrzeni UHDA-P3, tym kolory bardziej nasycone, a tym samym żywsze i bardziej atrakcyjne.
samsung qe65q74ta

Podsumowanie

Powiem krótko: jeżeli myślisz naprawdę poważnie o czerni, kontraście, HDR-ze czy ostrych obrazach ruchomych, Samsung QE65Q74TA Cię pod tym względem nie zawiedzie. Obok bliźniaczego 65Q70T, 65Q74T jest najtańszym telewizorem Samsunga A.D. 2020 wyposażonym w matrycę klasy 120Hz oraz jasne podświetlenie, które pozwala poczuć smak HDR-u. Inaczej mówiąc, QE65Q74TA jest telewizorem granicznym, bowiem rozgranicza 60-hercową masówkę i jako-taki HDR od prawdziwych 120Hz i nieudawanego HDR-u. I choć temu telewizorowi przydałaby się kalibracja, werdykt jest tylko jeden: rekomendacja!

Minusy

  • kolory lekko bledną pod kątem,
  • kolory w ustawieniach fabr. nie tak dokładne jak u najlepszych rywali (ale jest kalibracja),
  • HDR rozjaśniony w średnim zakresie tonalnym (ale da się skalibrować),
  • niewyłączalne ściemnianie ramki (na szczęście nieagresywne),
  • brak opcji sortowania plików wideo,
  • obudowa mogłaby być sztywniejsza, a dolna ramka solidniejsza,
  • błyszczący przód stopy może odbijać światło w stronę widza,
  • brak możliwości blokowania złącz hasłem,
  • brak gniazda słuchawkowego,
  • brak Chromecasta.

Plusy

  • wysoka ostrość obrazów ruchomych (matryca 120Hz),
  • bardzo dobra czerń i kontrast,
  • niezła jasność w trybie HDR,
  • telewizor nie gubi ciemnych detali jak zeszłoroczny Q70R,
  • wielostopniowe upłynnianie ruchu,
  • szeroka paleta barw
  • upłynnianie ruchu w trybie gry
  • przyjazny system operacyjny,
  • udane brzmienie,
  • aktywny wzmacniacz głosu (AVA),
  • metalowy pilot.
geex rekomendacja
Kliknij w odznakę i dowiedz się, co oznacza

Przydatność telewizora

Telewizja: 7/10

Kino domowe: 7/10
Sport: 8/10
Gry: 7/10

W teście wykorzystano program CalMAN firmy Portrait Displays.