Samsung 65TU8502 – test i recenzja większego brata modelu 55TU8502

Po teście 55-calowego modelu z najbardziej zaawansowanej serii telewizorów Crystal UHD czas na recenzję jego większego brata – 65-calowego modelu 65TU8502. Czy będzie taki sam jak mniejszy model? A może jednak czymś się różnią? Jeśli chcecie poznać prawdę, przeczytajcie mój test.

Samsung 65TU8502 jest telewizorem LCD z ekranem o rozdzielczości 3840 na 2160. W trakcie testu pracował pod kontrolą oprogramowania w wersji 1115. Podobnie jak model 55TU8502, również i jego testowaliśmy w sprzętowej wersji nr 1 (Version No. 01).

Design

Identycznie jak 55TU8502, ekran modelu 65TU8502 spoczywa na centralnej podstawie, składającej się z nogi oraz plastikowo-metalowej stopy w kształcie litery „Y”. Obudowę telewizora wykonano z ciemnego tworzywa sztucznego. Jakość elementów oraz ich spasowanie można uznać za jeszcze akceptowalne, chociaż w porównaniu do mniejszego modelu z tej samej serii, nie ulega wątpliwości że obudowa dużego, bo 65-calowego 65TU8502 ma stosunkowo niską odporność na naprężenia skrętne, co dało się odczuć podczas montażu i przenoszenia telewizora. Pilota wykonano z plastiku.

Szerokość bocznego obramowania ekranu wynosi 9 mm, a szerokość samej ramki to 3 mm.
Z kolei szerokość podstawy to 87 cm.

Jakość obrazu Samsunga 65TU8502

Wyświetlacz

W telewizorze zastosowano najprawdopodobniej wyświetlacz LCD typu ADS chińskiej firmy BOE (symbol własny Samsunga: 65B6AU0T). Parametry tego typu wyświetlaczy są bardzo zbliżone do paneli IPS.

wygląd pikseli matrycy telewizora samsung 65tu8502

Główną zaletą tego typu matryc jest lepsze odwzorowanie barw pod kątem niż w panelach typu VA. Wadą – jaśniejsza czerń i niższy kontrast.

Termogram pokazuje, że zastosowano podświetlenie krawędziowe, czego dowodem jest silna emisja ciepła od poziomego paska diod LED na dole ekranu.

widok z kamery termowizyjnej na ekran samsunga 65tu8502

Kolory

W domyślnym trybie standardowym błędy odwzorowania były wysokie (średnio 13,0).

Po przełączeniu się w znacznie lepszy tryb film, średni błąd odwzorowania testowej próbki kilkudziesięciu barw spadł do 4,9.

Temperatura barwowa bieli w trybie film wyniosła 7315 K – a więc więcej, niż przewiduje norma (ok. 6505 K). W praktyce oznacza to lekkie zaniebieszczenie obrazu, ale da się z tym żyć (a nawet to skalibrować).

Charakter błędów był bardzo podobny do 55TU8502. Pomimo tego subiektywnie 65TU8502 podobał mi się bardziej niż model 55-calowy. Matryce i-pe-es-opodobne dają pewną subiektywnie postrzeganą gładkość, a może nawet plastyczność czy „trójwymiarowość” obrazu, których to cech większość tańszych matryc VA niestety nie wykazuje. W trakcie testu obejrzałem kilka „ględzeń” Macieja Pertyńskiego oraz inne materiały na YouTubie i muszę przyznać, że do tego typu zastosowań 65TU8502 nadaje się dość dobrze, pod warunkiem że w oglądanych scenach jest mało czerni, kolory wypełniają cały ekran (brak pasów), no i oglądamy w ciągu dnia. Co innego po zgaszeniu świateł w pomieszczeniu.

Pod kątem w poziomie kolory tylko nieznacznie ciemnieją, nie tracąc przy tym prawie swojego nasycenia – tu jest lepiej niż w modelu 55TU8502, który ma panel typu VA.

Szeroka paleta barw

Pokrycie przestrzeni UHDA-P3 (CIExy) wyniosło 83%, co potwierdza możliwość wyświetlania poszerzonej palety barw w materiałach HDR. Jest to jednak nieco mniej niż w 55TU8502.

Pomimo szerokiej palety, dokładność odwzorowania poszczególnych barw nie była najlepsza – błędy reprodukcji były wysokie (podobnie jak w 55TU8502).

Czerń i kontrast

Współczynnik kontrastu ANSI wyniósł zaledwie 1035:1, co oznacza jasną czerń w warunkach kina domowego. W połączeniu z dość wysoką nierównomiernością podświetlenia w testowanym egzemplarzu 65TU8502 nie sprawiało to, mówiąc delikatnie, najlepszego wrażenia. Zresztą niech przemówi obraz, który jest wart więcej niż tysiące słów.

Uwaga! Aby zobaczyć szczegóły, poniższe zdjęcia proszę oglądać w ciemnym pomieszczeniu i/lub przy dużej lub nawet maksymalnej jasności wyświetlacza.

scena z filmu zjawa na ekranie telewizora samsung 65tu8502

Jak widać, pod względem czerni i kontrastu 65TU8502 w ciemnym pomieszczeniu nie ma się niestety czym chwalić. Sami konstruktorzy zdają sobie z tego doskonale sprawę, bowiem w modelu 65TU8502 zastosowali mocniejsze, tj. bardziej agresywne, ściemnianie całej ramki obrazu (ang. frame dimming). Pomimo tego nie jest ono aż tak bardzo agresywne jak w telewizorach tej marki sprzed kilku lat. Jak widać, Samsung potrafi wyciągać wnioski z konstruktywnej krytyki.

W ustawieniach fabrycznych trybu film telewizor gubił trochę detali, w związku z czym zalecam opcję szczegóły cieni lekko skorygować z fabrycznego „0” na „1”.

Choć ciut wyższa niż w 55TU8502, jasność nie była duża i w trybie pełnoekranowym wyniosła:

  • maksymalnie: 218 cd/m^2 (50/50),
  • domyślnie: 166 cd/m^2 (41/50),
  • minimalnie: 8 cd/m^2 (0/50).

Zalecany poziom jasności do kina domowego (SDR, ok. 120 cd/m^2) zapewnia ustawienie opcji jasność na 32/50.

HDR

W trybie HDR na planszy 10% maksymalna luminancja po trzech minutach pomiaru wyniosła około 227 cd/m^2.

Krótko mówiąc, niska jasność maksymalna w trybie HDR oraz jasna czerń oznaczają, że akceptowalny HDR znajdziemy dopiero w gamie telewizorów QLED 2020. Tutaj 65TU8502 nie ma przewagi nad 55TU8502.

Odwzorowanie ruchu

Pomimo zastosowania innego rodzaju matrycy niż w 55TU8502, tj. ADS, a nie VA, nadal mamy do czynienia z panelem klasy 60Hz. W związku z tym wcale się nie zdziwiłem, że ostrość obrazów ruchomych wyniosła 150 linii (na 1080 maksimum), czyli poniżej minimum pomiarowego, jakim jest 300 linii. Inaczej mówiąc, zarówno ostrość, jak i płynność ruchu była niemalże identyczna jak w 55TU8502.

scena pozwalająca zmierzyć odwzorowanie ruchu przez samsunga 65tu8502

Jakość dźwięku

To samo w kwestii brzmienia. Chociaż nie miałem okazji posłuchać ich równocześnie, od testu mniejszego 55TU8502 minęło zaledwie kilka dni i muszę przyznać, że nie zauważyłem istotnych różnic w jakości dźwięku. Oznacza to, że 65TU8502 brzmi równie dobrze i podobnie jak mniejszego brata użytkowałem go głównie w trybie dopasowującym się, który wydał mi się po prostu najlepszy.

Funkcje smart telewizora Samsung 65TU8502

O zmianach w systemie Tizen na rok 2020 pisałem już w teście modelu 55TU7102 i aby się nie powtarzać, tam też odsyłam wszystkich zainteresowanych.

złącza telewizora samsung 65tu8502

Złącza i interfejsy

  • HDMI – 3
  • USB – 2
  • Ethernet – 1
  • Optyczne – 1
  • Słuchawkowe – 0
  • Bluetooth – tak
  • Wi-Fi – tak

Specyfikacja sprzętowa

Parametry wg producenta:

  • rodzaj wyświetlacza – LCD
  • przekątna (cale) – 65
  • kształt wyświetlacza – płaski
  • maksymalna rozdzielczość – 3840×2160
  • tunery TV – DVB-C, DVB-S/S2, DVB-T/T2

Parametry zmierzone (ustawienia fabryczne)

  • kontrast ANSI(x:1) – 1035:1
  • średni błąd odwz. barw dE2000 (BT709) – 4,9
  • pokrycie przestrzeni UHDA-P3 (%) – 83
  • input lag (ms) – 9,2 (ale w ustawieniach fabrycznych z domyślnie włączoną opcją Gra Motion Plus już 25,4 ms)

Warto zaznaczyć, że:

  • im wyższy współczynnik kontrastu, tym lepiej,
  • średni błąd odwzorowania barw poniżej 3,0 to bardzo dobry wynik, a jeśli wynosi poniżej 1,0 – świetny wynik; generalnie im mniej, tym lepiej,
  • im większe pokrycie przestrzeni UHDA-P3, tym kolory bardziej nasycone, a tym samym żywsze i bardziej atrakcyjne.
telewizor samsung 65tu8502 na półce

Podsumowanie

Odwzorowanie ruchu oraz możliwości multimedialne 65TU8502 są identyczne jak w modelu 55TU8502. Podobnie jak bardzo niska jasność w trybie HDR. Jednakże całkowicie inny rodzaj matrycy niesie za sobą inny zestaw zalet i wad. Na plus 65TU8502 możemy policzyć lepsze odwzorowanie barw pod kątem. Z kolei minusy to, m.in.: znacznie jaśniejsza czerń, sporo niższy kontrast oraz mniejsze pokrycie szerokiej palety barw. Jak widać, 65TU8502, mimo że należy do tej samej serii modelowej, z technicznego punktu widzenia jest bardzo odmiennym telewizorem. Choć wybór zależy oczywiście od osobistych preferencji i sposobu oglądania, nie ukrywam, że model 55-calowy uważam po prostu za dużo lepszy.

samsung 65tu8502 widziany z profilu

Minusy

  • jasna czerń i niski kontrast,
  • bardzo niska jasność w trybie HDR,
  • mocno nierównomierne podświetlenie (w testowanym egzemplarzu),
  • niska ostrość obrazów ruchomych,
  • duże błędy odwzorowania barw w trybie HDR,
  • paleta barw nieco węższa niż w 55TU8502,
  • niska sztywność skrętna obudowy,
  • brak opcji sortowania plików wideo,
  • brak gniazda słuchawkowego,
  • brak Chromecasta.

Plusy

  • dobra reprodukcja barw pod kątem,
  • bardzo niski input lag,
  • wielostopniowe upłynnianie ruchu,
  • szeroka paleta barw,
  • upłynnianie ruchy w trybie gry (rywale tego nie mają),
  • przyjazny system operacyjny,
  • niezłe brzmienie,

Przydatność telewizora

Telewizja:
6/10

Kino domowe:
1/10
Sport:
3/10
Gry:
5/10

W teście wykorzystano program CalMAN firmy Portrait Displays.