RAJ-belka dla audiofila. Test i recenzja soundbara Sonos Ray

Tomasz Chmielewski

4 lata temu, 4 lipca 2022

Wielu miłośników produktów firmy Sonos czekało na coś zupełnie innego. Jedni – na następcę głośnika Play 3. Inni na pierwsze sonosowe słuchawki. Jeszcze inni (w tym autor) na nowy, małogabarytowy subwoofer – lepiej dopasowany do europejskich mieszkań niż obecny Sub Gen3. Tymczasem Sonos nas kompletnie zaskoczył, idąc w zupełnie innym kierunku. Dlaczego postawiono na nowy soundbar? Cóż takiego on oferuje? Czy na zatłoczonym rynku Ray ma w ogóle sens? W poniższej recenzji zdradzę Wam, że jest to (dosłownie i w przenośni) mała rewolucja.

Funkcje soundbara Sonos Ray

Ponieważ Raya obsługujemy głównie za pomocą aplikacji, jego funkcje są niemal identyczne jak pozostałych urządzeń Sonosa, tj. np. Beama, Arca, Roama itp. W związku z tym opiszę je w dużym skrócie, koncentrując się na najważniejszych:

Do instalacji i obsługi Raya niezbędna jest aplikacja (Android/iOS), której możliwości są bardzo bogate:

regulacja barwy dźwięku (wysokie, niskie, podbicie basu);
strumieniowanie muzyki z serwisów typu Spotify, Deezer, Tidal itp.;
słuchanie internetowego radia;
strumieniowanie muzyki z dysków sieciowych;
włączanie trybów nocnego i dialogowego (tzw. wzmocnienie mowy);
ewentualna konfiguracja głośników tylnych (dostępnych na dopłatą);
ewentualna konfiguracja subwoofera (dostępnego za dopłatą);
ewentualna konfiguracja dodatkowych głośników w systemie multiroom (dostępnych za dopłatą).

Ray nie posiada ani pilota, ani gniazda HDMI, co wcale nie oznacza, że głośność można zmieniać tylko za pomocą aplikacji na smartfonie czy tablecie.

Jeżeli nasz telewizor ma pilota na podczerwień, Ray jest w stanie nauczyć się jego poleceń, a ta ważna procedura jest proponowana użytkownikowi już na etapie instalacji aplikacji.

Gdy nasz telewizor ma tylko i wyłącznie pilota Bluetooth, do nauczenia Raya potrzebny będzie inny pilot – taki na podczerwień – i to niekoniecznie od telewizora tej samej marki – może być od zupełnie innego urządzenia, np. miniwieży, tunera czy innego soundbara.

Podczas testu użyłem pilota od redakcyjnej grajbelki JBL 5.0 MultiBeam, a Ray bez problemu nauczył się jego poleceń podstawowych (głośniej, ciszej, wyciszenie).

Tak więc zarzuty tych, którzy dyskredytują Raya już na starcie, właśnie z powodu braku pilota i HDMI, wydają mi się nieuzasadnione. Nawet jeśli w domu nie mamy żadnych innych urządzeń, wystarczy zakup używanego pilota, a takowy w znanych serwisach internetowych można nabyć dosłownie za kilkanaście złotych.

Oczywiście pilot da nam możliwość tylko regulacji poziomu dźwięku, a pełny dostęp do przeogromnych możliwości Raya da nam dopiero aplikacja.

Jakość brzmienia soundbara Sonos Ray

Zazwyczaj nie przystępuję do odsłuchu zaraz po instalacji soundbara, lecz pozwalam mu kilka dni docierać się na małym lub średnim poziomie głośności. Tym razem jednak byłem tak bardzo ciekaw brzmienia nowej grajbelki Sonosa, że odstąpiłem od tej reguły. No i wiecie co? Straciłem przez to pół dnia. Pół dnia! Dźwięk Raya był tak fascynująco świeży i niesamowicie angażujący, i to zaraz po wypakowaniu, że słuchałem go niemalże z wypiekami na twarzy, odkładając wszelkie prace i obowiązki na bok.

Cóż takiego mnie zafascynowało? Zanim to wyjaśnię, musimy się cofnąć w przeszłość. Dawno, dawno temu, w czasach, gdy nie było smartfonów, a autor był mieszkającym w blokowisku nastolatkiem, najszybszym sposobem na wyciągnięcie kolegi z domu było stanięcie pod jego oknem i zawołanie na cały głos: „Maaareeeeeeeeek! Wyjdziesz?!!!”. Dla lepszego efektu przykładało się dłonie do ust, dzięki czemu dźwięk był głośniejszy.

Coś podobnego robi Ray, ustawiając przed wysokotonowymi kopułkami dwie tuby – na każdą z kopułek oczywiście. Można się oczywiście spierać, czy bez komory sprzęgającej jest to prawdziwa tuba, czy nie, czy może raczej jakiś rodzaj falowodu, ale nie zmienia to faktu, że możliwości Raya w zakresie wysokich tonów są w tej klasie cenowej po prostu wybitne.

W porównaniu do typowych soundbarów z tej półki cenowej wysokie tony są niesamowicie ekspresyjne, szczegółowe, „napowietrzone” i wciągające. Z łatwością pokazują wszelkie niuanse, świsty, szelesty, skrzypnięcia, wybrzmienia itp. Ray rewelacyjnie oddaje też aurę pogłosową. Słuchając wokali, jak np. niezwykle sugestywnego głosu Jennifer Warnes w przeuroczej balladzie o kowbojce, która szuka swego zaginionego rumaka (Ballad of the Runaway Horse), ma się wrażenie bezpośredniego obcowania z wykonawcą, który niemalże stoi przed Tobą. To wszystko bez przesadnej ostrości, sztuczności czy plucia sybilantami w twarz.

Werdykt

Nowy inżynier, Paul Peace, który podczas projektowania Raya złożył kilka wniosków patentowych, doskonale wiedział, jak bardzo przełomowe jest to, co robi. Nowatorski układ głośników wysokotonowych z dzielonymi tubami, całkowicie nowy dla marki, lecz dopracowany układ rezonansowy oraz, już tradycyjne dla Sonosa, jedne z najlepszych na rynku możliwości multimedialnych sprawiają, że Ray nie jest zwykłą grajbelką, lecz RAJ-belką dla wymagających i przy tym niespecjalnie zamożnych użytkowników. Dodajmy do tego znakomite możliwości późniejszej rozbudowy oraz niespotykane w tej klasie walory brzmieniowe, które rozradują uszy niejednego audiofila, a obraz tej przełomowej grajbelki będzie niemalże kompletny. Gorąco, gorąco polecam – zwłaszcza do muzyki. Do filmów też, ale koniecznie z subwooferem.

Art · ponad rok temu

Dobra – ale tak konkretnie – do pomieszczenia salon z kuchnią około 40-50m2 pod telewizor – beam czy ray ?

Odpowiedz

Kuba · ponad rok temu

Witam,
Czy warto jest dopłacać do Beama dodatkowe 800zł?
Czy czuć gdzieś to, że Ray jest tańszy niż Beam?

Brakuje mi też wskazania jako minus, że jednak ten soundbar nie obsługuje Dolby Atmos.
Pytanie czy minusem nie jest też to, że nie posiada on głośników skierowanych pod kątem, aby uzyskać efekty przestrzenne?

Odpowiedz

Tomasz Chmielewski · ponad rok temu

Ray różni się istotnie od Beama – jest produktem z innej półki cenowej, o nieco innym przeznaczeniu oraz, a może przede wszystkim, zaprojektowanym przez nowych inżynierów (Paul Peace, ex JBL) z wykorzystaniem innych rozwiązań konstrukcyjnych. Dzięki membranom biernym Beam ma szerszy zakres dynamiki oraz brzmi potężniej, ale jest też wolniejszy – Ray dużo lepiej oddaje impulsy zwłaszcza na basie. Do słuchania muzyki bez przekraczania średniego poziomu wysterowania zdecydowanie wybrałbym Raya; do filmów – Beama. Co do Atmosa, to proszę pamiętać, że bardzo wiele z soundbarów, które rzekomo „obsługują Dolby Atmos” nie jest w stanie oddać efektów przestrzennych nawet w stopniu podstawowym. Co gorsza, są też i takie, w których obsługę Atmosa dodano do starej, tj. już istniejącej konstrukcji, którą tworzono jeszcze w czasach przedatmosowych. Jeżeli chce Pan mieć naprawdę dobrą obsługę Atmosa, to proszę celować w Sonosa Arca (tak, wiem, to inna półka cenowa). I jeszcze jedno: ma Pan rację – głośniki boczne potrafią dać zaskakująco dobre efekty przestrzenne – nawet lepsze niż w belkach z głośnikami wysokościowymi. Najważniejsze jednak aby soundbar miał oddzielną regulację poziomu wysterowania głośników efektowych (bocznych i/lub wysokościowych). Właśnie testuję małą grajbelkę, która ma wszystkie ww. funkcje (z wyj. głośników wysokościowych) i brzmi fenomenalnie. Pozdrawiam.

Odpowiedz

Kuba · ponad rok temu

Mogę podzielić się moją opinią dot. tego soundbara po pewnym czasie 🙂
Skuszony m. in. Pana recenzją kupiłem Ray’a i pierwsze wrażenie było bardzo pozytywne.
Jeżeli chodzi o filmy i muzykę, to naprawdę gra to bardzo dobrze. Jedyny minus w temacie muzyki to faktycznie scena, ponieważ mamy jeden punkt z którego dochodzi dźwięk i brak głośników bocznych. Samo brzmienie jest super.
Przechodząc do filmów, tutaj również mogę wypowiedzieć się w superlatywach. Bas tak jak Pan Tomasz pisał jest szybki i jak dla mnie w pełni wystarczający. (Belka sparowana z głośnikami tylnymi Sonos).

To, czego nie mogłem zaakceptować w tym soundbarze, to sposób sterownia poziomem głośności. Sparowałem pilot od TV i działało to okropnie. Czujnik IR działał gorzej niż ten zainstalowany w TV, przez co zmiana głośności była utrudniona z każdego miejsca w salonie. Dodatkowo TV za każdym razem informował mnie o tym, że głośniki wew. TV sa wyłączone i nie dało się tej notyfikacji w żaden sposób wyłączyć (Philips Android TV).
Spakowałem urządzenie, oddałem i wziąłem Beam Gen2.
Gdyby dorzucili HDMI ARC, to nie miałbym powodów, żeby zmieniać cokolwiek.

Beam wiadomo, scena tak jak Pan pisał o wiele szersza.
Szczerze, to nie jestem w stanie usłyszeć różnicy między DD 5.1 oraz Atmos.
Ogólnie jestem zadowolony z tego jak to gra, ale również szkoda, że Ray został wykastrowany.

Odpowiedz