Pytanie: co zrobić gdy 55 cali to zbyt mało do naszego pokoju, a 65 to zbyt dużo? Odpowiedź: zainteresować się telewizorem z ekranem o przekątnej 60-cali. Niestety, ich rynkowa oferta nie jest bogata, bowiem panele LCD tego rozmiaru produkuje co najwyżej 2 producentów. A zatem gdy trafiła się możliwość przetestowania 60-calaka, skwapliwie z niej skorzystałem. Jak zatem wypadł 60-calowy LG? Odpowiedź na to pytanie znajdziecie w recenzji poniżej.
LG 60UP80003LR (dalej dla uproszczenia zwany 60UP80003) jest telewizorem LCD z 60-calowym ekranem o rozdzielczości 3840 na 2160. W trakcie testu działał pod kontrolą oprogramowania w wersji 03.21.40. Telewizor wyprodukowano w lutym 2022 r. w polskim zakładzie (najprawdopodobniej w Mławie), a fabrycznie nowy egzemplarz pochodził ze sklepu x-kom.pl.
LG 60UP80003 jest telewizorem o spokojnej i niekontrowersyjnej stylistyce.
Jego konstrukcja charakteryzuje się następującymi cechami:
.
Ogólna ocena wykonania i wykończenia telewizora jest pozytywna.
W telewizorze zastosowano wyświetlacz ciekłokrystaliczny typu VA. Struktura subpikseli bardzo przypomina rozwiązania stosowane przez firmę Sharp – jednego z głównych producentów paneli 60-calowych.
Główną zaletą matryc VA jest kontrast – wyższy niż w matrycach typu IPS i ADS.
Termogram wykazał, że zastosowano podświetlenie bezpośrednie (tańsze w produkcji).
Trochę mnie to zaskoczyło, bowiem stosunkowo niewielka grubość obudowy sugerowała, że zastosowano jednak „ledówkę-krawędziówkę”, a tu proszę – niespodzianka.
W ocieplonym (tj. zaczerwienionym) trybie filmmaker (6272 K) średni błąd odwzorowania barw był niski – zaledwie 2,0.
Liniowość reprodukcji barw na poszczególnych poziomach nasycenia była bardzo dobra – nieczęsty widok w telewizorach tej klasy. Brawo!
Ponadto pomimo zastosowania matrycy VA pod kątem kolory bladły i ciemniały jakby trochę mniej niż w typowych panelach tego typu, co może być zasługą wielodomenowej struktury subpikseli panelu LCD.
Za reprodukcję barw na wprost 60-calowy LG otrzymuje ode mnie więcej niż dobrą notę.
Pokrycie przestrzeni UHDA-P3 (CIExy) wyniosło 76%, co oznacza obsługę tylko standardowej, a nie poszerzonej czy szerokiej palety barw.
Współczynnik kontrastu ANSI wyniósł 2889:1, co jest wynikiem poniżej średniej dla matryc VA. Pomimo tego 60UP80003 sprawdzi się dobrze w ciemnym pomieszczeniu (tj. domowym kinie).
W ustawieniach fabrycznych trybu filmmaker poziom czerni był dobrze ustawiony (w menu jest to opcja o mylącej nazwie „jasność ekranu”). Jeżeli spróbujemy zmienić domyślną wartość z 50 np. na 49, otrzymamy obraz zdecydowanie zbyt ciemny.
Inaczej mówiąc, fabryczna wartość 50 jest najniższą, która daje poprawne odcięcie czerni od stopni szarości. Pomimo tego gwałtowny i skokowy wzrost jasności czerni przy zmianie z 49 na 50 lub 51 jest bardzo duży, co moim zdaniem świadczy albo o przeciętnej klasie panelu albo o jakichś problemach z jego wysterowaniem (albo o jednym i drugim). Po prostu reakcja na korektę ustawienia poziomu czerni jest zbyt zgrubna i mało „granularna”.
Ponadto obraz zbyt rozjaśniony w bardzo ciemnych szarościach. Co gorsza telewizor stosował bardzo agresywne całkowite wyłączanie diod LED (nie mylić ze przyciemnianiem). Mówiąc obrazowo, wyłączanie podświetlenia działało tak agresywnie, że w ogóle nie udało się wyświetlić na ekranie malutkiego okna o powierzchni 1% i jasności równej 5%, bowiem telewizor świadomie i z premedytacją całkowicie wyłączał podświetlenie. Zastosowanie analizy 256-stopni szarości wykazało, że całkowite wygaszenie ekranu następuje, gdy jasność spadnie już poniżej 8%!!! Cenzura jakaś, czy co?
Poniżej krótkie zestawienie pokazujące zachowanie telewizora podczas prób wyświetlania plansz testowych:
Mój apel do producenta: proszę wyłączyć tę funkcję, bowiem przez nią musiałem obniżyć ocenę tego telewizora.
W trybie HDR na planszy 10% maksymalna luminancja po trzech minutach pomiaru wyniosła zaledwie 297 cd/m^2.
Wynik tej klasy w połączeniu z brakiem szerokiej palety barw oznacza, że mamy do czynienia z telewizorem klasy budżetowej, przeznaczonym do oglądania treści SDR.
Wspomnę też, że podobnie jak 43UP80003 również i 60UP80003 nie obsługuje treści HDR w formacie Dolby Vision. Wygląda na to, że producent obniża koszty, eliminując opłatę licencyjną dla firmy Dolby z kosztorysu urządzenia. Moim zdaniem nie jest to zła decyzja, bowiem przy tak niskiej jasności żaden, choćby najlepszy, format HDR-u cudów nie zdziała i nie ma co mamić konsumentów wielką liczbą obsługiwanych formatów, co jest niestety częstą praktyką u wielu rywali.
LG 60UP80003 wyposażono w matrycę klasy 60Hz oraz układ poprawy ruchu o znanej nazwie TruMotion (Obraz –> Zaawansowane ustawienia –> Wyrazistość –> TruMotion). Reprodukcję ruchu przez telewizor cechują następujące parametry i zjawiska:
Szczegółową zależność pomiędzy trybem pracy układu TruMotion, ostrością obrazów ruchomych oraz stopniem upłynniania ruchu przedstawia poniższe zestawienie:
Jak widać, mamy tu melanż zjawisk pozytywnych i negatywnych. Do tych pierwszych należy rozdzielczość dynamiczna (450 linii), do drugich – widoczne przy szybkim ruchu kolorowe smugi. W sumie nie jest źle, ale wybitnie też nie. Mimo wszystko telewizor do oglądania meczów się nadaje: sprawdziłem i piłka nadmiernie nie smuży.
LG 60UP80003 wyposażono w dwa przetworniki szerokopasmowe promieniujące dźwięk do dołu.
Do dyspozycji mamy siedem fabrycznie zdefiniowanych trybów brzmienia:
Moim zdaniem dźwięk telewizora jest więcej niż przyzwoity. W trybie muzyka brzmienie jest całkiem dobrze zrównoważone (jak na przetworniki szerokopasmowe). W utworze Golden Sky Jana Cyrki niskie tony były całkiem niezłe, choć raczej zbyt mało zróżnicowane.
Przy dużej głośności bas twardnieje i staje się niemal jednonutowy. Głośność maksymalna była większa niż w modelu 43-calowym (43UP80003). Przy poziomie wysterowania 80-100/100 i dynamicznej muzyce bas zaczynał dobijać oraz słychać było działanie reduktora dynamiki (na szczęście nie tak drastycznego w swym działaniu jak w nadmiernie wyszczuplonych telewizorach z serii AU od lidera rynku).
LG 60UP80003 pracuje pod kontrolą dobrze już znanego systemu webOS 6.0, który opisywałem w wielu wcześniejszych recenzjach telewizorów LG z roku 2021. Największą bolączką systemu jest jego ospałość – spróbujcie wejść do menu, aby pozmieniać ustawienia podczas strumieniowania filmu 4K HDR np. z YouTube’a, to zrozumiecie co mam na myśli (trzeba czekać nawet kilkanaście sekund).
Choć nie jest najszybszą, szósta odsłona systemu webOS ma bogate możliwości multimedialne, w tym duży wybór dostępnych aplikacji.
Aplikacje do strumieniowania filmów:
Aplikacje do strumieniowania muzyki:
W trakcie testu 60UP80003 standardowy odtwarzacz multimediów obsługiwał większość testowych plików wideo z USB, w tym avi, flv, mkv, mov, mp4, tp (tylko USB), ale bez wmv. Odtworzył też pliki z kodekiem AV1.
(I jeszcze jedno zdjęcie złącz):
A tak wygląda fragment elektronicznej wizytówki telewizora (EDID):
Warto zaznaczyć, że:
Są telewizory (prawie) do wszystkiego i są też telewizory do węższych zastosowań. LG 60UP80003 należy do tej drugiej grupy i sprawdzi się dobrze przy oglądaniu wiadomości, programów publicystycznych i rozrywkowych czy „ruchowo mało-dynamicznych” filmów. I przy tych założeniach go polecam, choć raczej osobom wyrozumiałym i cierpliwym.
W teście wykorzystano program Calman firmy Portrait Displays.
Dzień dobry Panie Tomaszu. Niedawno w ofercie X-kom pojawił się bardzo ciekawy (android + ambilight) telewizor Philips 32PFS6906 . Czy jest szansa na recenzje tego telewizora? Pytam, ponieważ wszyscy koncentrują się na dużych formatach, a przecież nadal jest rynek na mniejsze telewizory i fachowe recenzje takowych należą do rzadkości. Pozdrawiam.
Aktualnie nie mamy w planach recenzji tego modelu, jednak przygotowujemy recenzję modelu 32″ od LG.